Wie ik ben.

Mijn naam is Leon Walta, 40+ en ik ben ongeveer elf jaar geleden incontinent geworden. Vanaf jonge leeftijd heb ik meerdere Abcessen bij de anus gehad, die door een huisarts behandeld zijn. In eerste instantie niks mis mee, maar uiteindelijk het begin van een lange weg.

Prutsers.

Normaal zal je zeggen : "gelukkig dat een dokter dit kan oplossen", helaas weet ik nu beter. Met alle informatie die ik in de loop van de jaren heb vergaard weet ik nu beter. Het gebied rond de anus is voor specialisten, niet voor standaard chirurgen en huisartsen. Je zou veronderstellen dat dat gebied in eerste "gezicht" makkelijk in elkaar zit. Een gat met spieren, maar dat zal na het lezen van de informatie op deze website een ander "gezicht" krijgen.

Het Prutsen.

Negen jaar geleden kreeg ik eerst pijn na het hebben van ontlasting. Door mijn ervaring wist ik hoe laat het was. Je blijft er mee doorlopen tot dat het niet meer gaat en dan ga je naar de huisarts. Huisarts zet het mes er in en het leed is geleden. Deze keer liep het anders af. Na het bezoek bij de huisarts kreeg ik te horen dat het Abces te hoog in de anus zat en het in het lokale ziekenhuis poliklinisch behandeld moest worden.
Aangekomen in het ziekenhuis gaan ze toucheren om te voelen waar en hoe het zit. De ontsteking was al zo groot dat de ontlasting er niet meer langs kon en zeker geen vinger om te toucheren. Na veel gevinger en gevloek, hebben ze besloten om het operatief weg te halen. Al snel lag ik onder narcose en hebben ze het Abces verwijderd. De volgende dag mocht ik naar huis, wat medicatie mee tegen pijn en middelen voor de stoelgang.
Twee dagen later kon ik niet meer rechtop staan van de pijn, terug naar het ziekenhuis. Meneer u stelt zich aan, neem een aspirine en ga lekker naar bed. Na zeer stevig aandringen werd er een echte chirurg bij gehaald. Diverse touche pogingen en een echo later lag ik binnen vijftien minuten op de operatietafel. Wat bleek, de ontsteking zich had uitgebreid tot boven de bekkenbodemspier. Tijdens deze operatie om de ontsteking te verwijderen, hebben ze gebruik gemaakt van het bestaande operatie kanaal wat er tijdens de vorige operatie was gemaakt. Om infectie-gevaar voor de omgeving te voorkomen heb ik een week in quarantaine gelegen.
De bacterie bleek agressief te zijn voor de gezonde mens. Na heeeeel veel Antibiotica mocht ik na anderhalve week het ziekenhuis verlaten.

De Specialisten.

Om een lang verhaal kort te maken, na zes weken had ik het wel gezien. Mijn ontlasting kon ik nog steeds niet ophouden en begon mij toch wel zorgen te maken. In ziekenhuizen als ze niks meer met je kunnen ga je naar een internist, dus ik ook. Deze arts vertelde mij waar ik bang voor was ; "U bent incontinent en daar kunnen wij niks aan doen". Alles schiet door je hoofd, levenlang luiers, achter de geraniums, toilet in de woonkamer. Het was nu tijd voor een second opinion.
Deze internist had tijdens haar studie stage gelopen in het Academisch Ziekenhuis te Leiden en zij wist daar een arts waar ik maar eens mee moest praten. Ik twijfelde er over om op haar aanbod in te gaan, je hoort het vaak artsen die elkaar dekken enz enz. Ik ben achteraf blij dat ik dit vooroordeel van mijzelf aan de kant heb gezet en toch een afspraak met deze man heb gemaakt.
In het Academische Ziekenhuis in Leiden hebben ze een speciaal bekkenbodem centrum waar deze specialist dienst doet. Het bekkenbodem centrum is voorzien van apparatuur en de kennis waar menig ziekenhuis een puntje aan kan zuigen. Deze afdeling zal uiteindelijk mijn thuisbasis worden en het begin van een lange weg naar de nieuwe vrijheid.

Mijn Bedoeling.

Mijn bedoeling van deze site is om mensen te informeren die graag hierover wat meer willen weten en mensen die een duwtje/steuntje in de rug nodig hebben om hun probleem de baas te kunnen.